در خيالم خانه اي ساخته ام ازعشق عشق
كه پنجره هايش بوي سادگي ميدهد
وساحل لحظه هايش به رنگ آسمان است
نميدانم دلتنگ باشم يا نه!
ولي من قطعه اي از تنهايي ام را
آرام آرام در اين كلبه جاي مي گذارم
خانه ي عشق من جايگاهي است كه بغض ترانه هايم
با صداي قدم هاي باران ميشكند
و بهار هر روز تكرار مي شود
کاش می دانستی دنیا با همه وسعتش بی تو جایی برای ماندن ندارد
اشک چشمانم هر شب سراغت را از کویر گونه هایم می گیرند
ای که دیدگانم از تنهایی تو الفبای اشک ریختن را آموخته اند
و لحظه های گریانم با کوچ تو روان گشته اند!
چرا از کوچه دلتنگی هایم گذر نمی کنی؟
چرا به چشمان مانده به راهم دستی تکان نمی دهی؟
بی تو قناری ها خوش آواز نیستند....
و آسمان چشمانم همیشه بارانیست...
بی تو من درختی خشکیده در پاییزم!!!
بی نگاهِ عشق مجنون نیز لیلایی نداشت
بی مقدس مریمی دنیا مسیحایی نداشت
بی تو ای شوق غزلآلودهیِ شبهای من
لحظهای حتی دلم با من همآوایی نداشت
آنقدر خوبی كه در چشمان تو گم میشوم
كاش چشمان تو هم اینقدر زیبایی نداشت!
این منم پنهانترین افسانهیِ شبهای تو
آنكه در مهتاب باران شوقِ پیدایی نداشت
در گریز از خلوت شبهایِ بیپایان خود
بی تو اما خوابِ چشمم هیچ لالایی نداشت
خواستم تا حرف خود را با غزل معنا كنم
زیر بارانِ نگاهت شعر معنایی نداشت
پشت دریاها اگر هم بود شهری هاله بود
قایقی میساختم آنجا كه دریایی نداشت
پشت پا میزد ولی هرگز نپرسیدم چرا
در پس ناكامیم تقدیر جاپایی نداشت
شعرهایم مینوشتم دستهایم خسته بود
در شب بارانیات یك قطره خوانایی نداشت
ماه شب هم خویش میآراست با تصویرِ ابر
صورت مهتابیات هرگز خودآرایی نداشت
حرفهای رفتنت اینقدر پنهانی نبود
یا اگر هم بود ، حرفی از نمی آیی نداشت
عشق اگر دیروز روز از روزگارم محو بود
در پسِ امروزها دیروز، فردایی نداشت
بی تواما صورت این عشق زیبایی نداشت
وحید طلعت
عاشقی را شرط تنها ناله و فریاد نیست
تا کسی از جان شیرین نگذرد فرهاد نیست
تانشد روسوای عالم کس نشد استاد عشق
ز آن نامه ای كه دادی و زان شكوه های تلخ
تا نیمه شب بیاد تو چشمم نخفته است
ای مایه امید من ای تكیه گاه دور
هرگز مرنج از آنچه به شعرم نهفته است
شاید نبوده قدرت
آنم كه در سكوت
احساس قلب كوچك خود را نهان كنم
بگذار تا ترانه من رازگو شود
بگذار آنچه را كه نهفتم عیان كنم
تا بر گذشته می نگرم
عشق خویش را
چون آفتاب گمشده می آورم به یاد
می نالم از دلی كه به خون غرقه گشته است
این شعر غیر رنجش یارم به من چه داد
این درد را چگونه توانم نهان كنم
آن دم كه قلبم از تو بسختی رمیده است
این شعرها كه روح ترا رنج داده است
فریادهای یك دل محنت كشیده است
گفتم قفس ولی چه بگویم كه پیش از این
آگاهی از دو رویی مردم مرا نبود
دردا كه این جهان فریبای نقشباز
با جلوه و جلای خود آخر مرا ربود
اكنون منم كه خسته ز دام فریب و مكر
بار دگر به كنج قفس رو نموده ام
بگشای در كه در همه دوران عمر خویش
جز پشت میله های قفس خوش نبوده ام
پای مرا دوباره به زنجیرها ببند
تا فتنه و فریب ز جایم نیفكند
تا دست آهنین هوسهای رنگ رنگ
بندی دگر دوباره به پایم نیفكند
گر خدا بودم ملائک را شبی فریاد می کردم
سکه خورشیدی را در کوره ظلمت رها سازند
خادمان باغ دنیا را ز روی خشم می گفتم
برگ زرد ماه را از شاخه شبها جدا سازند
نیمه شب در پرده های بارگاه کبریای خویش
پنجه خشم خروشانم جهان را زیر و رو می ریخت
دستهای خسته ام بعد از هزاران سال خاموشی
کوهها را در دهان باز دریا ها فرو می ریخت
می گشودم بند از پای هزاران اختر تبدار
میفشاندم خون آتش در رگ خاموش جنگلها
می دریدم پرده های دود را تا در خروش باد
دختر آتش برقصد مست در آغوش جنگلها
می دمیدم در نی افسونی باد شبانگاهی
تا ز بستر رودها چون مارهای تشنه برخیزند
خسته از عمری بروی سینه ای مرطوب لغزیدن
در دل مرداب تار آسمان شب فرو ریزند
بادها را نرم میگفتم که بر شط تبدار
زورق سرمست عطر سرخ گلها را روان سازند
گورها را می گشودم تا هزاران روح سرگردان
بار دیگر در حصار جسمها خود را نهان سازند
گر خدا بودم ملائک را شبی فریاد می کردم
آب کوثر را درون کوزه دوزخ بجوشانند
مشعل سوزنده در کف گله پرهیزکاران را
از چراگاه بهشت سبزتر دامن برون رانند
خسته از زهد خدایی نیمه شب در بستر ابلیس
در سراشیب خطایی تازه می جستم پناهی را
می گزیدم در بهای تاج زرین خداوندی
لذت تاریک و درد آلود آغوش گناهی را
بغلم کن عشق خوبم بذار حس کنم تنتو
از حرارتت بمیرم بگیرم عطر تنتو
واسه من آغوش گرمت تنها جای امن دنیاست
ساز آشنای قلبت خوشترین آهنگ دنیاست
منو که بغل بگیری گم میشم تو شهر رویا
بند میاد نفس تو سینم مثل مجنون پیش لیلا
به تو شفاف و برهنه دل سپردم بی محابا
بغلم کن تا نمیرم بی تو، تو دستای سرما
مثل دامن فرشته شب ما قدیس و پاکه
حتی ماه به حرمت ما، عاشقونه تر می تابه
بغلم کن عشق خوبم بذار آرامش بگیرم
سر بذارم روی شونت با نفسهات خو بگیرم
جز سرانگشتهای گرمت تن من عشقی ندیده
دست بكش رو گونه ی من ، منو خواب كن تا سپیده
تمام لحظه های شیرین زندگی ام خاطرات باتوبودن است .
محبت را دركنار توآموختم وعشق را درنگاه مهربان وپرمهر تو خلاصه كرده ام .
تمام ثروتهای دنیا در برابر نگاه پرمهرت هیچ است وتمام خوشبختی ام فقط درباتوبودن است
پس تا همیشه با من بمان - بمان تاتمام آرزوهای من كه ازتوسرچشمه می گیرد تحقق یابد
و در گذرزمان با توخوشبختی اوج گیرد باتوكه معنای عشق را درچشمانت یافتم .
لحظه هایت را با خاطره های پراز عشق وعلاقه در قلب كوچكم جای می دهم
امروز روز تولد خواهر مهربون و نازمه
که همیشه پشتیبان من تو تمام لحظات زندگیم بوده
امروز ۲۰ ساله میشه توی این همه سال از در کنارش بودن لذت بردم
براش بهترین آرزوهارو دارم میخوام که خوشبخت شه و همیشه سالمو سلامت و در کارو
تحصیلش موفق باشه
سالروز تولدت مبارک
دوستت دارم عزیزم
روزی آرزو داشتم بر بلندترین ارتفاع دنیا با همه وجودم صدایت كنم
تا شاید طنین صدایم در تمامی كوچه پس كوچه ها بگردد
و گوش های تو را تسخیر كند و یادت بیاید كه كسی در خلوت خود تو را می خواند.
كسی كه همه حجم تنهایی اش با حضورت پر می شد.
كسی كه قصه هایش را برایت می سراید و شاید نطقش با تو باز شد
و اكنون در حصار سكوت گرفتار آمده است.
اما امروز می خواهم فقط نامت را در خاطره ام بسپارم
و بعنوان یك حادثه زیبا در كنج ذهنم قاب كنم.
می خواهم در كنار همه خاطرات زیبایم بمانی...!!!
بارها و بارها
روزها و شب ها
پشت پنجره تنهائی خود
پشت شب بوهای عاشق و مست
پشت آن بوته ای از مهرو وفا
در بیابانی که هیچ نمی روید از آن
در پس آن کوچه
کوچه تنهائی تو
منتظر ،گریان ،نالان
با شوق با امید با جان
با دلی لرزان
با دلی پر ز هیاهو
پرطپش پر خواهش
با صدائی لرزان
از همه عمق وجود
از ته دل
با تمام هستی و جان
بانگ دوستت دارم را
هر روز، هر صبح،
هر بامداد
زمزمه خواهم کرد بی پروا
فریاد میزنم تا که همه
همه در کوچه و پس کوچه این شهر غریب
بشنوند
گوش ها پر شود از آوای دلم
کم کنم این حزن عظیم
شاید همه گویند که دیوانه ای از درد برآورده فریاد
و میگوید که چنین
همه خواهند دانست
همه خواهند فهمید
که منم آن فرهاد
که کنم کوه
که من آن مجنونم
همه خواهند دانست
که هنوز فرهاد ،هست در این دنیا
که برای شیرینش همه جا جار زند
دوستت دارم
دوستت دارم را همه شب با خود گویم
همه جا زین پس خوانم
به همه در کوی و خیابان گویم
که تو را دوست می دارم
دوست میدارم تورا
با همه عشق
با همه شور
نخواهم دگر پنهان ماند
که برایم شود هق هق و درد
دوست می دارم تو را
میگویم
میخوانم تو را
دوستت دارم
به او بگویید دوستش دارم،
به او که قلبش به وسعت دریاییست
که قایق کوچک دل من درآن غرق شده،
به او که مرا از این زمین خاکی
به سرزمین نور و شعر و ترانه برد،
و چشمهایم را به دنیایی
پر از زیبایی باز کرد
به او بگویید دوستش دارم،
به او که گل همیشه بهارمن است،
به او که قشنگترین بهانه برای بودن من است
وبه او که عشق جاودانه من است
به او بگویید دوستش دارم،
به او که صدای پایش را میشنوم،
به او که لحن کلامش را میشناسم ،
به او که عمق نگاهش را میفهمم،
به او که .....
كي اشكاتو پاك ميكنه
شبها كه غصه داري
دست رو موهات كي ميكشه
وقتي منو نداري؟
شونه كي مرهم هق هقت ميشه دوباره
از كي بهونه ميگيري شباي بي ستاره
برگ ريزوناي پاييز كي چشم به رات نشسته؟
از جلو پات جمع ميكنه برگهاي زرد و خسته؟
كي منتظر ميمونه حتي شباي يلدا
تا خنده رو لبات بياد
شب برسه به فردا
كي از سرود بارون
قصه برات ميسازه
از عاشقي ميخونه
وقتي كه راه درازه
كي از ستاره بارون
چشماشو هم ميذاره
نكنه ستاره يي بياد
ياد تو رو نياره
بارون نم نم میباره
دل بی قرار یاره
چه شور و حالی داره
در انتظاره
دوستش دارم یه عالم
بر عشق خود میبالم
هیچكی اندازه من
دوستش نداره
دوستش نداره
آفتاب مهتاب دورنگه
یارم خیلی فشنگه
دوستش دارم همیشه
همتاش پیدا نمیشه
آفتاب مهتاب دورنگه
یارم خیلی فشنگه
دوستش دارم همیشه
همتاش پیدا نمیشه
آسمون میدونه
ما چه حالی داریم
ما جوونها گلهای
این لاله زاریم
خیلی عاشقونه نم نمك میباره
گشت زیر بارون وه چه حالی داره
ای خدا خدا لطفی كن به ما تا با هم بمونیم...هی
توی راه تو در پناه تو نغمه ها بخونیم
ای خدا خدا لطفی كن به ما تا با هم بمونیم
توی راه تو در پناه تو نغمه ها بخونیم
بارون نم نم میباره
دل بی قرار یاره
چه شور و حالی داره
در انتظاره
دوستش دارم یه عالم
بر عشق خود میبالم
هیچكی اندازه من
دوستش نداره
دوستش نداره
آفتاب مهتاب دورنگه
یارم خیلی فشنگه
دوستش دارم همیشه
همتاش پیدا نمیشه
آفتاب مهتاب دورنگه
یارم خیلی فشنگه
دوستش دارم همیشه
همتاش پیدا نمیشه
آسمون میدونه
ما چه حالی داریم
ما جوونها گلهای
این لاله زاریم
خیلی عاشقونه نم نمك میباره
گشت زیر بارون وه چه حالی داره
ای خدا خدا لطفی كن به ما تا با هم بمونیم ...هی
توی راه تو در پناه تو نغمه ها بخونیم
ای خدا خدا لطفی كن به ما تا با هم بمونیم
توی راه تو در پناه تو نغمه ها بخونیم
بله!
پایان یک رابطه همیشه عذاب آور است ، اما حقیقت این است، برخی رابطه ها به
دلیل عدم روراستی طرفین ، خود به خود قبلا" ازبین رفته است!
اگر کسی
شما را فریب دهد و خیانت کند ، به دلیل بی اعتمادی بوجود آمده، شما برآن
می شوید تا به این رابطه پایان دهید و بهتر است که این کار را زودتر انجام
دهید. اتمام یک رابطه بسیار سخت است ولی خوب در غیر این صورت، روز به روز
صدمات روحی عمیق تری از جانب طرف مقابلتان بر شما وارد می شود که مسلما"
سخت تر از تحمل جدایی است .
آنچه که اغلب آقايان به دنبالش هستند، يک سري علائم و نشانه هايي اسـت که بوسيله آنها متوجه علاقمندي حقيقي طرف مقابلشان شوند...
شـنيدن جواب رد از طـرف يـک زن بـراي مـردان اصـلا" مسئله خوشايندي نمي
باشد. هيچ چيـز بـه انـدازه اينکه زن روياهايتان تقاضاي ازدواج شمـا را
نـپـذيـرد، براي اتـان گـران تـمـام نـمي شود. پـيـش خـود تـصـور ميکرديد
که او به شما علاقه مند است ولي....
من به همه شك دارم!
وقتی با آن لهجه شیرین مخصوص به خودش صدا را پایین میآورد و یواشكی شوهرش
را نشان میدهد و میگوید كه «دلش كثیف است» غمی بزرگ در دل اطرافیان
مینشیند و سنگینی روزهای تلخی كه میتوانست شیرین باشد به یادشان میآید.
هفت دليل اشتباه براي عاشق شدن و ازدواج :
خوب، حالا مردها واقعا به دنبال چه چیز هستند؟
تا کی منتظر بشینیم تا شخص دلخواه به در خانه ی مان بیاید. شاید تا ده سال دیگه هم این اتفاق نیافتاد . پسر ها این شانس را دارند که می توانند بین افراد بیشتری انتخاب کنند.آنقدر به خواستگاری بروند تا شخص دلخواه را پیدا کنند ولی ما چی....
اغلب مردهایی كه در معرض استرس
شدید قرار دارند در خود فرومیروند ، سكوت میكنند و بیاحساس میشوند تا
مسئله ی خود را به شكلی حل كنند.
از آن جایی كه طبیعت اصلی مرد ،
مردانه و مذكر است برای مبارزه با استرس به این نیاز دارد كه خود را از
معركه عقب بكشد و مدتی را به تنهایی بگذراند.
میدونی چرا ستاره ها به هم چشمک میزنن ؟
میخوان به ما بفمونن تو سکوت و فاصله هم میشه گفت
دوست دارم . . .
من سبزترین واژه ملموس غروبم کاش در این وسعت سبز یکنفر درد مرا می فهمید
هر ثانیه که می گذرد چیزی از تو را با خود می برد.
زمان غارتگر غریبی است،همه چیز را بی اجازه می برد.
تنها یک چیز را همیشه فراموش می کند :
"حس دوست داشتن تو را"
چه کردي با دل من نازنينم ، که هر تا سحر اندوهگينم
مرا دعوت بکن در باغ چشمت ، که از باغ تو لبخندي بچينم . . .
تو را خواهم وگرنه يار کم نيست / گلي خواهم وگرنه خار کم نيست
گلي خواهم که در سايه اش بشينم / وگرنه سايه ديوار کم نيست . . .
من به تنهائي يک چلچله در کنج قفس
بند بند وجودم همه در حسرت يک پروازند
من به پرواز نمي انديشم
به تو مي انديشم که تو زيباتر از انديشه يک پروازي . . .
نه از خاکم نه از بادم ، نه در بندم نه آزادم
نه آن ليلا ترين مجنون ، نه آن شيرين نه فرهادم
فقط مثل تو غمگينم ، فقط مثل تو دلتنگم
اگر آبي تر از آبم ، اگر همزاد مهتابم
بدون تو چه بي رنگم ، بدون تو چه بي تابم . . .
هرگز از بی کسی خویش مرنج
هرگز از دوری این راه مگوی
و از این تنهایی
و از این فاصله ها که میان من و تو روییدست
بگذار؛
تا که پروانه تنهایی از قفس آزاد شود و برود
بال خود را بسپارد به نسیم
قاطی باد شود...
بگذار؛
کفتر خوشبختی، روی بام نفست بنشیند
و اگرچه دلت آنجا تنگ است،
نگذار؛
رنگ غم بر قفست بنشیند...
هر زمانی که دلت تنگ منست،
بهترین شعر مرا قاب کن
پشت درگاهت بگذار
تا که تنهاییت از دیدن آن جا بخورد
و بداند که دل من با توست،
در همین یک قدمی...
اگر اشک بودم مثل باران بهاری به پایت می گریستم
اگه یار من تو باشی کسی رو دیگه نمی خوام
کاش همه کسم تو باشی من فقط همینو می خوام
دوست دارم توی عشقت بسوزم تا که فنا شم
دوست دارم که با تو باشم اسیر دو تا چشات شم
دوست دارم که زندگیمو بریزم به زیر پاهات
دوست دارم که با نگاهت عقلمو بدی تو بر باد
از همون روزی که دلم اسیر و در به درت شد
فهمیدم دل خرابم عاشق صداقتت شد
تو با این همه بزرگی دل ما رو نشکستی
تو با این همه خاطر خواه اومدی با ما نشستی
همه ی زندگی من فدای یه تار موهات
همه ی عشقم تو هستی توی این دنیای زیبا
اگر چشمان من دریاست تویی فانوس شبها
اگر حرفی زدم از عشق تویی مفهوم و معنایش
زندگی را دوست دارم به خاطر غوغایش
مرگ را دوست دارم به خاطر سکوتش
گل را دوست دارم به خاطر لطافتش
بلبل را دوست دارم به خاطر نوای زیبایش
شمع را دوست دارم به خاطر عاشقانه سوختنش
هنوز عاشق ترینم ای تنها باور من
به غیر از با تو بودن نیست هوایی بر سر من
هنوز عطر تو مونده در فضای خانه من
هنوزم بی قراره این دل دیوونه من
فراموشم نکن، فراموشم نکن، تویی تنها دلیل بودن من
به یاد من باش، فراموشم نکن
بی تو ترانه های من مرثیه های غربته
تموم لحظه های من پر از هوای حسرته
بی تو بهارو نمی خوام ، شوق شکفتن ندارم
حتی کلام تازه ای برای گفتن ندارم
ای خوشا مستانه سر در پای دلبر داشتن ......... دل تهی از خوب و زشت چرخ اخضر داشتن
نزد شاهین محبت بی پر و بال آمدن ........... پیش باز ، عشق آیین کبوتر داشتن
مرسی یاسی جان از تبریک و آرزوی قشنگت
منم بهت تبریک میگم و آرزو میکنم تو زندگیت
به هر آرزویی که داری برسی ،
تنت سالم باشه و هیچ وقت غمها سراغت نیان
یاسمنم
تو این مدت که با هم بودیم ، رابطه مون فراز و نشیبای زیادی داشت
خیلی وقتا ، خیلی چیزا یا خیلی کسا سعی کردن که ما رو از هم جدا کنن
ولی ما به همشون ، و به خودمون ثابت کردیم که هیچ کسی و هیچ چیزی
اصلا ارزش اینو نداره که ما بخوایم به خاطرش از هم دیگه بگذریم .
امیدوارم ، قدر با هم بودن رو بدونیم و هیچ وقت ازش سیر نشیم ...
دوست دارم ۳.۵ دنیا
به نامه خدای عشق
عزیزم چیزی به ساله نو میلادی نمونده ساله ۲۰۱۰
میخواستم که من اولین نفر باشم که این سالو بهت تبریک میگه
میخواستم آرزوی بهترینها رو برات داشته باشم
سالی پر از عشق، سلامتی،موفقیت،دیدار
میخوام که عشقمون هر روز پر بارتر و عاشقانه تر بشه
و هیچ وقت مشکلی حتا کوچیک باعث نشه که عشقمون صدمه ببینه
در آخر از خدا میخوام که همیشه مواظب عشقم باشه و هیچوقت غم به دل مهربونش نیاد
دوست دارم دوست دارم دوست دارم ۳ دنیا
یک روز بلند آفتابی
در آبی بیکران دریا
امواج تو را به من رساندند
امواج ترانه بار تنها
چشمان تو رنگ آب بودند
آن دم که تو را در آب دیدم
در غربت آن جهان بی شکل
گویی که تو را به خواب دیدم
از تو تا من سکوت و حیرت
از من تا تو نگاه و تردید
ما را میخواند مرغی از دور
میخواند به باغ سبز خورشید
در ما تاب تند بوسه میسوخت
ما تشنه ی خون شور بودیم
در زورق آبهای لرزان
بازیچه ی عطر و نور بودیم
می زد، میزد، درون دریا
از دلهره ی فرو کشیدن
امواج،امواج نه شکیبا
در طغیان به هم رسیدن
دستانت را دراز کردی
چون جریانهای بی سر انجام
لبهایت با سلام بوسه
ویران گشتند روی لبهام
یک لحظه تمام آسمان را
در هالیی از بلور دیدم
خود را و تو را و زندگی را
در دایرههای نور دیدم
گویی که نسیم داغ دوزخ
پیچید میان گیسوانم
چون قطره یی از طلای سوزان
عشق تو چکید بر لبانم
آنگاه ز دور دست دریا
امواج به سوی ما خزیدند
بی آنکه مرا به خویش آرند
آرام تو را فرو کشیدند
پنداشتم آن زمان که عطری
باز از گٔل خوابها تراوید
یا دست خیال من تنت را
از مرمر آبها تراشید
پنداشتم آن زمان که رازیست
در زاری وهای های دریا
شاید که مرا به خویش میخواند
در غربت خود، خدای دریا
۱۳۳۳_تهران_فروغ فرخزاد
وقتی میبینی عاشقی
صحبت عاشقی بشه ستاره رو خواب میکنی
دریا رو آتیش میزنی،ابرا رو بی تاب میکنی
وقتی فقط اونو میخوایی ماه نشنه میکنی
میری تو قلب آسمون صبرو دیوونه میکنی
وقتی میبینی عاشقی دنیارو میریزی به پاش
طلارو قیمت میذاری با برق ناز خنده هاش
وقتی میفهمی عاشقی میری سراغ پنجره
قلب تو میسپاری دس قصه و عشق و خاطره
وقتی میفهمی عاشقی سوار رویاها میشی
میری تا جادههای دور،اون بالاها خدا میشی
وقتی میبینی عاشقی،ماهو میخوای شکار کنی
میخوای که خورشید خانومو، یه شب بری بیدار کنی
وقتی میفهمی عاشقی سنگ و با شیشه میبینی
گمشدتو مال خودت واسه همیشه میبینی
وقتی میبینی عاشقی با آینه خونه میسازی
رنگین کمونو میاری تو گردن ماه میندازی
وقتی میبینی عاشقی میخوای همه خبر بشن
گلا به خاطره شما تازه و تازه تر بشن
وقتی میفهمی عاشقی میبینی پادشا شدی
از همه مردم شهر یه آسمون جدا شدی
وقتی میبینی عاشقی خودت میمونی و خودش
جونتو حاضری بعدی، به خاطر تولدش
مریم حیدر زاده
... از امروز صبح ، یاسمن به یه مسافرت کوتاه رفته ... تا سه روز دیگه ، باید دوریشو تحمل کنم ... از همین حالا ، دلم براش یه ذره شده ... امیدوارم بر عکس من ، تو این مدت حسابی بهش خوش بگذره
حتی اگر نباشی:
