پروانه ای به لطافت گل یاس

نفسم داره میگیره با عبور تو از این جا

رو دل من پا گذاشتی این دل همیشه تنها

نفسم داره میگیره توی این هوای بسته

یکی انگاری دوباره زده قلبمو شکسته

میری اما ته جاده سر میزاری به سیاهی

تو هجوم بی کسی ها بی امید و جون پناهی

چشم به راه تو میمونم میدونم که بر میگردی

میایی تا توی قلبم نباشه سایه دردی

میری اما رد پایی روی جاده جا میمونه

میدونم که رد پاها منو به تو میرسونه

رد پات واسم چراغه توی این شبای تیره

رد پات تو این سیاهی دستای منو میگیره

تو هنوزم واسه من حس رویش بهاری

توی این فاصله ی دور تو دلم فانوس میکاری

میری اما ته جاده سر میزاری به سیاهی 

تو هجوم بی کسی ها بی امید و جون پناهی