نميدونم که چي بگم        واژه نداره قلَمَم

مثل مترسک سوت و کور        بين درختا الَمَم

                               ......

مثل يه شير حرز آب        اشکم از اين چشام مياد

اگر باهات حرف نزنم        تو دل ميشه غمام زياد

                                ......

سنگ صبور شدي واسم        درد منو گوش ميکني

وقتي که گل ميدم بهت        به ياد من بوش ميکني

                                ......

مثل يه قفل سازه زرنگ        رمز دلو رقم زدي

مثل يه باغبون تو باغ        ميون دل قدم زدي

                                ......

شدم درخت خشک و پير        توي کوير بي کسي

اما تو گفتي با نگات        يه روز به دادم مي رسي

                                ......

چشمايي که نبينتت        به درد من نمي خوره

اما همين چشماي خيس        ثانيه ها رو ميشمره

                                 ......

لعنت هر چي آدمه        به انتظار و فاصله

فاصله،اما بودنت        تو عشق ما بي حاصله

                                 ......

لحظه ي ديدار تورو        چه طور تصور بکنم

جاي تو اينجا خاليه        چه جور جات و پر بکنم

                                ......

ثانيه ي نيم وجبي        واسم داره شرط ميذاره

ميخوام بيام پيشت ولي        بي معرفت نميذاره

                                ......

کاشکي که تو عطر مي شدي        هميشه بودي رو تَنَم

بذار رو راست بهت بگم        عاشق اون نگات منم