پروانه ای به لطافت گل یاس

مرا پرسی که چو نی؟چونم ای دوست    جگر پر درد و دل پرخونم ای دوست 

حدیث عاشقی بر من رها کن                تو لیلی شو که من مجنونم ای دوست 

به فریادم ز تو هر روز،فریاد                     ازین فریاد روز افزونم ای دوست 

شنیدم عاشقان را می نوازی                مگر من زان میان بیرونم ای دوست 

نگفتی گربیفتی گیرمت دست؟             ازین افتاده تر کانونم ای دوست 

غزلهای نظامی بر تو خوانم                   نگیرد در تو هیچ افسونم ای دوست