
دوست یعنی کسی که وقتی هست آروم باشی و وقتی نیست چیزی توی زندگیت کم باشه .
دوست یعنی اون جمله های ساده و بی منظوری که می گی و خیالت راحته
که ازش هیچ سوتعبیری نمی شه .
دوست یعنی یه دل اضافه داشتن برای اینکه بدونی هر بار دلت می گیره
یه دل دیگه هم دلتنگ غمت می شه .
دوست یعنی وقت اضافه ... یعنی تو همیشه عزیزی حتی توی وقت اضافه !
دوست یعنی تنهایی هامو می سپرم دست تو چون شک ندارم
می فهمیش ... دوست یعنی یه راه دو طرفه ٬ یه قدم من یه قدم تو ...اما
بدون شمارش و حساب و کتاب .
دوست یعنی من از بودنت سربلندم نه سر به زیر و شرمنده .
یعنی اگه هستی همیشه
هستی و کنار همه با منی ٬ نه گاهی ... نه بنا به اقتضا ... نه به شرط خلوت
و تنهایی ... دوست یعنی تو نماینده ی منی ٬ حتی اگه نباشم ... حتی اگه
نباشی .
دوست یعنی صادقم ٬ یعنی
بی ریام ٬ یعنی به رویاهای مشترک به یه اندازه فکر می کنم ... یعنی گاهی
من دستت رو می گیرم و گاهی تو با من تاتی تاتی می کنی ...
دوست یعنی اینکه نبینم دلتنگ باشی و نبینم برای درددل کردن ٬
روزهات صرف شمارش دقیقه و ساعت بشه تا شنونده ی حرفهای ساده و شاید تکراری ات باشم ...
دوست یعنی کم نیار و جا نزن تا وقتی حواسم به توئه ... یعنی باکی نداشته باش
از سختی و تلخی و بی رحمی روزگار ... یعنی دعای من همیشه همراه توئه ...
دوست یعنی ...
"زندگی با ماجراهای فراوانش
ظاهری دارد ٬ بسان بیشه ای بغرنج و در هم باف
ماجراها گونا گون و رنگ وارنگ ست .
چیست اما ساده تر از این ٬ که در باطن
تار و پود هیچی و پوچی هماهنگ ست ؟ "
* لطفا برای تعبیر کلمه ی "دوست" حرمت نگه دارین! همین ...